İlham Hüseyn

Azərbaycan üçün qızıl dövrlər, fürsətlər əldən verildi. Məqsədli şəkildə heç bir imkandan istifadə edilmədi. Əslində, erməni lobbisini dünyanın hər yerində sıxışdırmaq, Azərbaycanın haqlı olduğunu bütün sivil dünyaya qəbul etdirmək çox çətin olmamalıydı. Çünki haqlıyıq, işğala məruz qalan tərəfik və sülh istəyirik. Amma YAP hakimiyyəti bütün gücüylə Azərbaycanı cılızlaşdırdı, üstün olduğumuz hər yerdə dövlət maraqlarına badalaq vuruldu. “Filan dövlət ermənipərəstdi” deməklə, işlərini bitmiş hesab etdilər. “Filan dövlətlər niyə Azərbaycanpərəst deyil” sualına cavab vermədilər. Amma həmin ermənipərəst adlandırdıqları ölkələrdə xeyriyyə tədbirləri həyata keçirdilər, xarabalıq abadlaşdırdılar. Qarşılığında isə hökumətə tərif istədilər, analoqsuz inkişaf nəğməsinə alqış tələb etdilər. Hansıki, bu qədər maliyyə resursu ilə dünyanın hər yerində Azərbaycanın səsinin eşidilməsini təmin edə bilərdilər, diaspora ciddi faktora çevrilərdi. Ölkədə bələdiyyələrin nüfuzu və səlahiyyəti nədirsə, xaricdə diasporamızın varlığı da elədir. 20 faiz ərazinin itkisini, 20 nüfuzlu nəşrdən hayqıra bilmədik. Və bu yaramaz və yarıtmaz siyasət hələ də davam edir. Hələ də bütün arzu və istəkləri hansısa kəndi azad edib, “dəmir yumruq” təbliğatını davam etdirməkdi. Niyyət, məqsəd, məram ümummilli deyil. Daxili auditoriyanın zəif yerindən yapışıb, ülvi duyğuları istisrmar etməyə kökləniblər. Dünyanın güclü, ağıllı, demokratik kəsimini mümkün qədər baltalamaqla məşğuldular.
Əlbəttə, Qarabağ məsələsində Ermənistan təbliğatına dəstək verən heç bir ölkəni haqlı saymırıq, ədalətsizlik hesab edirik və demokratik ölkələrin öz prinsiplərinə qarşı çıxması kimi qiymətləndiririk. Heç bir işğalçı ölkə dünyanın təqdirini qazanmamalıdır. Və demokratik dünya Azərbaycana YAP-ın mövqeyinə istinad edərək deyil, Azərbaycan xalqının maraqlarına istinad edərək qiymət verməlidir.
Amma istənilən halda, bütün qəbahətlər Azərbaycan hakimiyyətinin fəaliyyətindən doğub. Erməniyə dünyada legitimlik qazandıran da, hakimiyyətin anti-dövlət siyasətidir. Xüsusən də indiki həssas dönəmdə şər faytonuna minmək, düşmənə arqument yaratmaqdı. Bir sözlə, ən böyük ermənipərəstlik, dövləti korrupsiyaya, hüquqsuzluğa calaq etməkdi. Düşmənə əl-qol açdıran, stimul verən Azərbaycandakı avtoritarizmin sərhəd tanımayan eybəcərliyidir. Hökumət ədalətpərəst, dövlətpərəst, xalqpərəst, hüquqpərəst deyilsə, hansısa ölkənin “ermənipərəst”liyinə təəccüblənməməlidir. Özünə pərəstiş istəyirsənsə, özün də dəyərlərə pərəstiş etməlisən.