Baxın, hakimiyyət hər şeyi tərsinə edir. İndi ixracatı stimullaşdırmaq lazımdır ki, ölkəyə neft satışından başqa yollarla da dollar gəlsin, bunlar isə olan az miqdarda dolları xalqdan necə gizlətməyi düşünürlər. Ölkənin qapılarını xaricdən gələn ucuz mallara açmaq lazımdır ki, buradakı daxili bazar bir az ucuzlaşsın, bunlar gömrük qaydalarını daha da sərtləşdirirlər, iki ay qabaq verilmiş fərmanı da ləğv edirlər. Sahibkarları dəstəkləmək lazımdır ki, onlar ticarəti canlandırıb, ölkədə bolluq və ucuzluq yaratsınlar, yerli istehsala baş vursunlar, amma bunlar sanki sahibkarları sona qədər məhv etmək istəyirlər. Xalqla dil tapmaq, dialoq içində olmaq lazımdır ki, sosial narazılıqlar xaosa çevrilməsin, bunlar isə dinc, əli yalın insanların üstünə silahla gedirlər, özləri xalqı təxribata çəkirlər. Bir sözlə, hər işin ən pisini, zərərlisini görürlər.

 Sosial-iqtisadi böhran çətindir. Amma ondan da çətin ölkədə adekvat hakimiyyətin olmamasıdır. Uzun illər ərzində toplum olaraq seçkili, məsuliyyətli və iş bacaran hökumət uğrunda hamılıqla mübarizə aparmamışıq. Bu işi faktiki mühasirə vəziyyətində saxlanılan, yarımleqal vəiyyətdə fəaliyyət göstərən müxalifətin və vətəndaş cəmiyyəti fəallarının üzərinə atmışıq. Nəticə acınacaqlıdır. 93 nəfər siyasi məhbus – ictimai-siyasi fəal, siyasətçi hələ də həbsdədir. Seçki institutu məhv edilib, xalqın xeyli hissəsi siyasi fəaliyyətdən uzaqlaşdırılıb, hakimiyyət isə məsuliyyətsizliyə alışıb.