İndi belə çıxır ki, biz başqa müsəlman qardaşlarımızla həmrəy deyilik? Ən azından, gərək Elmar müəllim ABŞ səfiri 4-cü Eskudero yoldaşı çağırıb danlayaydı. (Mən ABŞ səfirlərini indən belə bu cür sıralamaq tərəfdarıyam, onsuz hamısı Bakıda bir az yaşayandan sonra YAP üzvü Eskuderoya oxşamağa başlayırlar; dəli şeytandan indicə aldığım məxfi xəbərə görə, bu oxşamağın əsas səbəblərindən biri səfirliyin Nəsimi polis idarəsi ilə üzbəüz olmasıdır - səfirin də balası var, neyləsin fağır?). Hətta nota-zad vermək də olardı, sonra uzağı deyərdik çaşıb vermişik, notamızı geri qaytarın, ayrı ölkəyə verəcəyik, axırıncı nota idi. 

ABŞ-ın gəlişinə qadağan qoyduğu camaatlar arasında İran və İraq da var, bu ölkələr isə əks addım atıblar, ABŞ vətəndaşlarının ölkələrinə eyni müddətə - 90 günlüyə girməsini yasaqlayıblar. İran heç, İraq niyə belə eləyir, bir az adamın gülməyi tutur. Amerikalılar guya haçansa İraqa viza ilə giriblər... Ən son 2003-cü ildə Səddam müəllim geniş viza paketi elan etmişdi, intəhası o viza ilə gələn yankilər müəllimi tutub asdılar. Ümumiyyətlə, Ayı az qala Fəvvarələr meydanına döndərən, Marsı da 3-cü mikrorayon “kruquna” çevirən heyvərə dövlətlərə burda - Yer kürəsində giriş qadağası qoymaq bir az çətin işdir. Bunun üçün ya güclü “dövlət təminatı” (o teletamaşada deyiləndən) olmalıdır, ya da gərək bütün millətlə tamlaşıb, manyaklaşıb ərazidə Şimali Koreya qayırasan. 

Hərçənd, indi bu saat Trampın apardığı çəpərləmə siyasəti Amerikanın özünü elə Şimali Koreyaya döndərmək üzrədir. Əbədi bir paradoks yenidən ortaya çıxıbdır: nə ilə çox mübarizə aparsan, özünün də ona çevrilmək təhlükən var. Biz bunun cupbulu formasını Azərbaycanda yaşamışıq. Müxalifət partiyaları var idi, YAP-la uzun müddət savaşdılar, bir gün ayılıb gördük ki, bunlar özləri balaca-balaca “yapcıqlara” dönüblər, hərəsinin başında isə bir əvəzedilməz, oddayanmaz, sudabatmaz lider oturubdur. 

Sözümün canı odur ki, islam həmrəyliyi, dövlətin hasarlanması, xoşun gəlməyən qonağı qapıdan qovmaq tipli geopolitik işlərdə bacarıqlı olmalıyıq, daim dövlət mənafeyimizi, uca millətin gələcəyini düşünməliyik. Bu mənada, dünən bir kitab haqda resenziyadan oxuduğum cümlə məni heç açmadı. 

Kamal Abdullanın “Edam vaxtını dəyişmək olmaz” adlı hekayələr kitabına tənqidçi Aydın Talıbzadə belənçik ön sözlər yazmışdır: “ Yazıçının əsl hədəfi hekayələr uydura-uydura, uydurduğunu sözlər harmonasiyasında təsvirləyə-təsvirləyə, təsvir etdiyini bədii bütövcəyə çevirə-çevirə ”yox olmaq" və göylərə uçmaqdır: “Nirvana.. Hekayələrində Kamal vaxtı dayandırmağı xoşlayır” və sairə. 

Birincisi, kitabın adı məncə humanist prinsiplərə söykənən dövlətçiliyimizə uymur. İkincisi, vaxtı niyə dayandırırsınız? Ölkəmiz sürətlə inkişaf edir. Bunu mən xüsusən ona görə vurğuladım ki, Kamal müəllim dövlət məmurudur, prezidentin multikulturalizm, millətlərarası və dini məsələlər üzrə müşaviridir. Belə məsul vəzifə daşıyan adamın kitabına “hekayələr uydurur”, “yox olmaq”, “göylərə uçmaq” fikrindədir yazmaq nə dərəcə düzgündür? Sən yox ol, mən yox olum, o biri yox olsun - bəs dövlət müşavirinin işini kim görəcək? Şəxsən öz adımdan xahiş edirəm, əgər Kamal müəllimin yox olmaq fikri varsa indiki vaxtda bu fikirdən qəti vaz keçsin. İslam həmrəyliyi ilini yola verməliyik. Yayda müsəlman oyunları var. Hələ bəlkə Amerikaya nota verdik. Yerdə iş xirtdəyə qədərdir, uçmaq da lazım deyildir. 

İndi söz əlaqədar təşkilatlarındır - sizi görüm uçasınız.